Deportivo Alavés - Athletic Club

Egun egokian izan da. Denbora askoan gogoratuko den 2-4ko garaipenarekin Alavesen aurka. Ez du izan Txapeldunen Ligan sartzeko modu garaipen baten distira, Ernesto Valverdek lortu zituen beste bi bezala, baina funtsezko egun batean iritsi da, entrenatzailearentzat aproposenean eta merezitakoan: Athletic Clubeko aulkian bete duen 500. partidan. Lasai hartu du arnasa mailari eusteko lortu diren hiru punturekin, eta taldea Europan sartzeko geratzen diren lau jardunaldietan borrokatuko du, Valverderen ibilbide osoko ezaugarria.

Denboraldi osoan bezala, partida sufrimenduak markatu du. Izan ere, zelaian ondo kokatuta egon arren, Antonio Blancoren gol goiztiarra jaso dute zuri-gorriek eta maldan gora jarri da. Are gehiago, aurkako penalti zorrotzegi baten inguruko zalantza ere bizi izan dugu, baina VARak jokoz kanpo adierazi eta jokaldia baliogabetu du.

Athleticek beste joko bat egin du atsedenaldiaren ostean, aspaldiko euripean. Aldaketa hirukoitz batek, Robert Navarro, Sancet eta Galarretaren zelairatzearekin, dena aldatu du. Izan ere, aipatutako lehenengoak berdinketa egin du 47. minutuan, bere zortzigarren gola, ukitu duen lehenengo baloian. Oihanek markagailua berdindu du gol bikain batekin, lehenago Tenagliak korner batean Alaves aurreratu duelako.

Itxaropen izpi horrek, Sanceten 74. minutuko trumoi hark, zerua ireki du. Nico Williamsek bukatutako bi jokaldi handik izugarrizko poza eragin dute, eta zuri-gorrien aulki osoak zelaira jauzi eginez golak ospatu ditu, baita Valverdek besoak zabalduz garaipena adierazi ere. Guruzetaren bi pase eta Williams txikiaren kalitatezko ukitu bana… eta poza! Amen omenezko garaipen berezia izan da; izan ere, bizkarrean euren abizenak jantzi dituzte lehoiek.